وقتی زمان، می‌ایستد!

ابتدا، ویدیو زیر را با دقت، تماشا کنید! آدم‌هایش، لحظه‌هایش و تمام دنیایش را!

بازی تاتنهام-اورتون | 3 Nov

همیشه وقتی از ماجراجویی‌هایم، از لحظه‌های شیرین و تلخم در دوران بازیگری‌ام در زمین، از تمام آن اتفاقات عجیب و غریب، برای کسی، قصه می‌گویم، در انتهای کلام با این سوال او مواجه می‌شوم:

که چه؟

شاید همین یک دقیقه و اندی، خود تمامِ جواب تمامِ “که چه؟”های دنیا باشد! جوابی آکنده از انسانیت، غم، یکتایی و حس زنده بودن!

همین یک دقیقه و اندی، مساوی است با دنیایی از خاطرات! دنیایی که در آن عینک‌هایم به خاطر باخت تیم محبوبم، خرد شده‌اند! دنیایی که در آن، یک برد، معنایی فراتر از فتح تمام عالم داشت! دنیایی آکنده از لحظه‌های تلخ، شیرین، پر احساس! دنیایی که تمام زندگی تمام روزهای زندگی‌ام بوده و هست!

آری، این است فوتبال، این است تمام زندگی من…

درباره علیرضا

بالاخره هر آغازی تنها ادامه ایست و كتاب حوادث همیشه از نیمه ی آن باز می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *